Forum KrysztalyCzasu.pl

Czarnygłaz, 11 dzień Ostatnich Siewów

Wykute w skale przejście ponownie zakręciło, tym razem ostro w prawo, a podłoże zaczęło opadać w dół. Kocur przykucnął na chwilę spoglądając w dół tunelu, spowitego ciemnością rozjaśnianą gdzieś z przeciwnej strony silną poświatą. Kotołak przyglądał się temu blaskowi przez dłuższą chwilę, świadomy obecności kucających za swymi plecami towarzyszy.

Korytarz pogrążony był w nieprzeniknionej ciszy, dzięki czemu czuły słuch khajiita pochwycił dobiegające gdzieś z przodu dźwięki ludzkich głosów.

Poświata biła od licznych pochodni lub dużych olejnych lamp, chociaż znajdowała się zbyt daleko, by przyglądający się jej Barr'teh potrafił określić jakieś szczegóły. Stawiając ostrożnie kroki kotołak podkradł się bliżej, wsłuchany w odbijające się od kamiennych ścian dźwięki głosów.

- Powiadałem, cobyś za nic nie ciągnął! - czyjś chrapliwy męski głos wibrował oczywistą złością, zdradzając głębokie wzburzenie mówiącego z norskim akcentem człowieka - Arnulf urwie ci ten zakuty łeb, ćwoku!

- Skąd miałem wiedzieć, że się zamknie?! - odwrzasnął z nutą bezsilnej frustracji inny męski głos, również należący do Norda lub kogoś, kto mieszkał w Skyrimie dość długo, by przyswoić sobie charakterystyczny akcent górali.

- Otwieraj, bo ci gnaty poprzetrącam!

- Nie wiem jak! Tamten obcy to otworzył, przecie dobrze wiesz, kurwi synu! Nie wrzeszcz na mnie!

Watek techniczny

Jak juz zorientuje sie z iloma przeciwnikami mozemy do czynienia pokaze palcami reszcie ilu ich czeka do wysieczenia, a potem ewentualnie pokaże czy lepiej strzelac, czy walczyc wrecz.

Czarnygłaz, 11 dzień Ostatnich Siewów

Barr'teh odczuwał wyraźny dyskomfort przemierzając podziemia prastarego kurhanu, nawykły do hasania na odkrytych przestrzeniach i rozkoszowania się dotykiem wiatru na czubkach długich wąsów. Kocur najchętniej zarzuciłby pomysł dalszej włóczęgi po labiryncie kiepsko oświetlonych tuneli, ale odgłosy zażartej kłótni pochłonęły jego uwagę w jednej chwili, pozbawiając kotołaka wcześniejszych obiekcji i kusząc w zamian obietnicą rychłego swawolenia z rozumną zwierzyną.

Khajiit poruszył bezwiednie ogonem zdradzając swą skrywaną ekscytację, przemieścił się kilka kroków do przodu ostrożnie stawiając obute łapy i otwierając szeroko przystosowane do półmroku korytarza oczy.

Poświata łuczyw biła od niewielkiej kamiennej komnaty, stanowiącej najwyraźniej przedsionek katakumb. Kręcili się w niej dwaj mężczyźni okryci futrzanymi zbrojami, doskakujący do siebie ustawicznie i wygrażający sobie pięściami. Zdziwiony takim zachowaniem kocur jął wodził ślepiami po komnacie, szybko domyślając się, że źródłem wielkiego wzburzenia obu Nordów musiała być żelazna krata zamykająca usytuowane po przeciwnej stronie komnaty przejście, wiodące w głąb grobowca, a teraz przez wzgląd na kratę zamknięte.

- Jakeś to zamknął, to teraz otwieraj na nowo! - wrzasnął starszy z mężczyzn, lekko garbaty drągal o szerokiej szczęce - Już otwieraj!

- Chędoż się! - odwarknął drugi góral, kładąc dłoń na tkwiącym za pasem toporze - Markt gadał, że to pułapka i że łacno ją zatrzasnąć!

- Jużeś zatrzaskał! - nie ustępował garbaty drągal - Wszytko Arnulfowi rzeknę, uwidzisz me słowa!

Czarnygłaz, 11 dzień Ostatnich Siewów

Llorvas dostrzegł uniesioną przednią łapę kotołaka, wystawiającego w górę dwa smukłe pazurzaste palce. Powtórzywszy ten gest na użytek swych kompanów dunmer napiął powoli cięciwę łuku, dociągając ją do policzkowej osłony hełmu i mierząc w tors gestykulującego zawzięcie rękami człowieka z garbem.

- Nic nie będę otwierał! - rozmówca garbatego podnosił głos coraz bardziej i chociaż nie dobył jeszcze topora, widać było wyraźnie, że bardzo go ku temu kusiło - Odstąp ode mnie albo ci żeleźcem przez ten durny łeb przeciągnę!

Barr'teh obejrzał się ponad ramieniem na Llorvasa, naciągnął własny łuk mierząc drapieżnym spojrzeniem kłócących się ze sobą, nieświadomych wiszącej nad nimi śmierci mężczyzn.

Ubijcie garbatego, zostawcie młodzika on od otwierania jessst.... Gotuję się do akcji z toporem na ocalałego.

- Nie lepiej będzie mieć dwóch jeńców? Pogrozić im tylko łukami, a jak nie, to najwyżej ustrzelimy jednego.

Czarnygłaz, 11 dzień Ostatnich Siewów

Stłoczeni w ciemnym przejściu wysłannicy czarodzieja z Białej Grani starali się zachowywać wręcz bezgłośnie, ale ich ciche szepty jednak dały się pochwycić słuchem w komnacie, w jednej chwili skupiając na sobie uwagę obu skłóconych mężczyzn. Akustyka prastarego korytarza niosła daleko dźwięki, zbyt daleko jak na gusta zaskoczonych tym faktem intruzów.

Dwaj górale okręcili się na piętach śląc podejrzliwe spojrzenia w kierunku wylotu tunelu, ale ich oślepione jasnym blaskiem łuczyw oczy nie potrafiły przeniknąć zalegającego w przejściu mroku.

- Który tam lezie?! - zakrzyknął garbaty przykładając dłoń do oczu i próbując je nieco osłonić - Hrukka, to ty?