Forum KrysztalyCzasu.pl

Stara, zniszczona i zaniedbana karczma "Meduza" przy jednej z rzek królestwa Dorn. Niegdyś piękna konstrukcja karczmy swoje czasy świetności ma już dawno za sobą. Strzecha w wielu miejscach przecieka,
pokoje są małe i brudne. Jedyną rzeczą ratującą reputację karczmy jest znakomitej jakości jedzenie oraz przemiły sędziwy Karczmarz. Gospoda położona jest w pobliżu plaży oraz niewielkiej przystani dla statków.
W pobliżu swoim widokiem straszą zgliszcza budynków gospodarczych - kilka lat temu spłonęły, pozostawiając po sobie tylko podmurówki i nadpalone belki.

Nagłe załamanie pogody spowodowało, że w tym samym czasie w "Meduzie" musiało przenocować wielu podróżnych.

Jak przybedziemy do karczmy to sie tam rozgoscimy troche.

Zakładam, że Druid wszedł tam pierwszy. W Meduzie jest kapłan Słońca (miejscowy waluzjańsko-kosjański odłam kultu Asteriusza Wielkiego) z dwoma ochroniarzami, około 12 flisaków i przewoźników jacy pracują na rzece Grismerie, jeden krasnolud z dziwnym czerwonym czubem na głowie, dwie rodziny w podróży (raczej uchodźcy) w tym kilkoro dzieci. Druid nic nie wyczuwa na ten moment, nic nienaturalnego.
Radagsat zamówił sobie posiłek rybny i jakieś piwo i siadł sobie gdzieś w kącie, obserwując innych gości i czekając na towarzyszy.

- Piździ jak w Hillcrest - mruknął tan Kyrie Eleison, otulając się szczelniej płaszczem. Nie lubił późnej jesieni i zimy, bo jego zbroja nader dobrze przewodziła zimno, które dotkliwiej kąsało niż prażące letnie słońce.

- Tanie Vader, tak sobie myślę, że kto by w ogóle zaprzątał sobie głowę takim zadupiem jak te moczary i inne, pobliskie księstwa. Przecież tu jest bród, smród i ubóstwo. Kto mógłby mieć interes, by się tutaj pchać? Zwłaszcza, że póki co mamy status quo. - templariusz zauważył, że rycerz chciał coś dodać, więc podniósł rękę. - Ja wiem, wiem, słudzy ciemności, nieumarli i inne sprawy. A czy nie łątwiej - i taniej - byłoby po prostu ufortyfikować się wzdłuż granic i zaczekać, aż wszyscy tutaj sami się wybiją, hę? - spojrzał z ukosa, poprawiając się w siodle. Jazda na wargach nie należała do przyjemniejszych czynności, jakie ostatnimi czasy Kyrie Eleison wykonywał.

Tan Vader i templariusz Kyrie Elejson z obstawą przybyli tuż przed wieczorem do karczmy Meduza.
Weszli do środka, Vader zamówił jedzenie i napitek dla goblinów jakie zostały przy dzikich wargach.
Awanturnicy posilili się nieco wymieniając powitania z Druidem. Radagast nagle zbladł, poczuł powiew mocy Chaosu, na górze karczmy. Jednakże nim zdołaliście cokolwiek uczynić ma miejsce poniższa scena:

Wieczorem, gdy wszyscy goście karczmy są w głównej izbie, impreza trwa w najlepsze, Karczmarz ledwo, co nadąża podawać napoje i jadło, do karczmy przyjeżdża niespodziewany gość. Nieprzytomny i ciężko ranny Strażnik Dróg wjeżdża na swoim wiernym rumaku na dziedziniec karczmy.

Zajeżdżony i przerażony wierzchowiec kręci się z jeźdźcem po błotnistym placu, po czym Strażnik spadł z grzbietu konia prostu w błoto, nim stracił przytopmność rzekł zombi, cała masa.
Strażnik Dróg padł ofiarą zombi. Z oględzin Strażnika i jego wierzchowca wynika, iż człowiek ten stoczył ciężki bój. Jego rynsztunek został zgubiony, a mundur potargano. Na ciele Strażnika
widnieją liczne rany (w szczególności na nogach i brzuchu). Po dokładnej analizie medyka wiadomo już, iż rany powstały w wyniku pokąsania przez innego człowieka.

Stan zdrowia Strażnika jest ciężki. Wojak jest nieprzytomny, nie reaguje na bodźce, stracił dużo krwi. Prawdopodobnie umrze przed świtem. Jego koń także nie jest w lepszej kondycji, jest ranny i nie chce poddać się żadnym zabiegom mogącym mu pomóc.

Przerażone zwierzę, atakuje ludzi, którzy chcą się do niego zbliżyć. Przybycie rannego Strażnika popsuło swawolną atmosferę panującą w karczmie.
Wesoły klimat potańcówki i pijatyki przeradza się w nerwową dyskusję. Co się stało? Kto go zaatakował i czy jest w pobliżu karczmy? Czy byli to zbóje, a może jakieś
istoty ciemności? - domysły i dyskusje trwają w najlepsze.

Strażnika wniesiono do wnętrza karczmy.

Retrospekcja:

- I tu jesteś w błędzie tanie Kyrie. Młodość i gorąca keew jeszcze za Ciebie przemawia: - kapłan ruchem palca skarcił templariusza i poprawił się w siodle, aby wygodniej mu było przemawiać. Kochał przywoływać katańskie wersety, prowadzić teologiczne dysputy, choć w tym przypadku jedna ścieżka słuszną była: - Wszak rozdzielił Wszechmocny własnymi rękoma trzech wasali, którzy do gardeł sobie skoczyli, a tego który nieopatrznie skaleczył boskiego Kartana, kazał obatożyć bizunem z hufnalami.

- Wszyscy Ci kmiotkowie, rycerze od siedmiu boleści sługami są Katana, niezależnie od tego jakiego bożka innego wyznają, tylko w swej głupocie ślepi. Od każdej żywej głowy w tej krainie płynie roczny podatek do skarbca w Ostrogarze i nie chcemy aby ta kraina bezludną się stała, ze stratą dla szkatuły, bowiem martwi jeszcze podatków płacić nie zaczęli. Tedy mus nam jak najwięcej tych parchów przy życiu utrzymać, a tego co boską rękę slaleczył przykładnie ukarać.

- Inna jeszcze rzecz za tym wszystkim kryć się może. Władcy mogą umysłami prostaczków zawładnąć tak aby chaos i anarchię szerzyć, ku naszej szkodzie. Skierujemy gniew poddanych przeciw prawdziwemu niebezpieczeństwu i może nawet uda nam się władców powstrzymać bez przyzywania katańskich legionów. Orki z gór prawie napewno wedle mojej intuicji nieświadomymi sługami Władców są, ale to się zmieni już wkrótce.

I teraz:

Uruka nie był w stanie zadziwić, widok umierającego zbrojnego, toteż nie dał się porwać powszechnej panice. Władczym ruchem kazał wnieść rannego do karczmy.

- Spróbuj uspokić konia przyjacielu. - zwrócił się druida, po czym wszedł do środka. Złożył dłonie w modlitewnym geście, wyszeptał słowa modlitwy, po czym położył ręcę na ranach zbrojnego obwieszczając konającemu:

- Nie umrzesz tu dziś bez mojego pozwolenia żołnierzu!

Wątek techniczny

Używam magii leczącej na rannym. Deliad może by spróbował uspokoić wierzchowca. W końcu jest druidem;)

Kto sprawdzi co się dzieje na górze?

Druid skinął głową i bez namysłu wykonał rozkaz dowódcy. Sięgnął do jednej z licznie wiszących u pasa sakiewek i wyciągnął ziele Raba-sor. Owe zioło nie znane zbyt powszechnie na Orkusach tutaj rosło dość obwicie i było przez miejscowych zwane Anielską Drętwotą, bowiem sporządzony z niej proszek zaaplikowany nosem w kilka chwil zsyłał uspokojenie, a czasami nawet głęboki pełen marzeń sen. Niestety przepłacało się to wrażliwością na światło, bólem głowy i prawdomównością. Radagast rozkruszył kilka suchych listków, po czym spojrzał na konia i rozdrobnił jeszcze pół.

- Tanie Kirie mój wyostrzony szósty zmysł poinformował mnie, że na piętrze karczmy ktoś para się chaotycznymi arkanami i użył ich właśnie teraz. Czy zachciał byś odnaleźć sprawcę. Gdy tylko zajmę się koniem dołączę do ciebie - zwrócił się z uszanowaniem do rycerza.

- A wy psie pyski co tak się gapicie? Wskakiwać na wierzchowce i na zwiad. Lord Vader chce wiedzieć ile jest nieumarłych, jakiego typu i kiedy tutaj dotrą. Ale już. - rzucił władczym tonem do kręcących się po placu goblinów.

Proszek z Rab-sor skrył w pięści, ab przypadkowy powiew wiatru nie skierował broni na jej właściciela, a ludziom szarpiącym się z koniem kazał zamknąć mu pysk i chrapy.
Gdy szamoczący się stajenny w końcu puścił łeb konia, a zwierze gwałtownie wciągnęło powietrze, druid szybko jak żmija otworzył pięść i wdmuchnął czworonogowi proszek wprost do nozdrzy.
Poczekał na efekt działania ziół i przystąpił do pierwszej pomocy wzmocnionej dawką ziół i niewielką porcją magii stabilizującej stan pacjenta.

Tan Kyrie wzywając imienia Katana ruszył po schodach na górę, z tarczą i gwiazdą zaranną, ujrzał otwarte drzwi w jednym z pokojów oraz martwa młoda kobietę leżącą obok zamkniętej księgi, z szyi kobiety płynie krew jej gardło wygląda na rozszarpane.
Za Kyrie wbiegł młody człowiek krzycząc, to mój pokój ale nie znam jej.

Radagast po przeprowadzeniu pierwszej pomocy rusza na górę i stara się dowiedzieć kim była dziewczyna, co to za księga, co tam zaszło i kto jest mordercą.