Forum KrysztalyCzasu.pl

- Mmm.... mniam pyszne kurczaczki... czo?! - sapnął rozbudzony gnom, gdy zdenerwowany krasnolud przewrócił jego łóżko, budząc tym samym Drayaharusa. Gnom ostatniej nocy nieźle "pochwalił" Piana w typowy dla jego wyznawców sposób.

- Aleeee czemu do Morglithaaaa? - jęknął, niczym małe dziecko wybierające się do nielubianej ciotki, zakładając przy tym but, który niewiadomo jakim cudem miał kawałek psiej kupy na podeszwie. Iluzjonista był przekonany, że to naturalny zapach któregoś z goblinów i ze zdziwieniem przyglądał się podeszwie. W końcu wzruszył ramionami, wypił trochę wody z miski do mycia rąk, zabrał podręczny ekwipunek i ruszył na dół, za resztą kompanii.

Ruszamy sprawdzić ruiny świątyni natentychmiast, cosik ważnego żem zejrzoł.

"Rezolutny Goblin", 40 dzień kepon-ranu, przed brzaskiem

Huskun skończył wkładać skórznię i wetknąwszy za pas swą posrebrzaną dagę upewnił się, że przymocowany do żelaznego łańcuszka amulet wciąż wisi bezpiecznie u jego lewego nadgarstka. W pokoju wciąż panował nieopisany wręcz harmider, toteż chcąc uniknąć kolejnego nadepnięcia niewielki z natury goblin przysunął się do okna wyglądając na zewnątrz karczmy.

- Wąpierz! - wydobyty ze ściśniętego grozą gardła pisk sprawił, że Barthur i Drayaharus zamarli w całkowitym bezruchu, najwyraźniej nie wierząc własnym uszom - Krwiopijec!

"Rezolutny Goblin", 40 dzień kepon-ranu, przed brzaskiem

Na dźwięk słów Balina Huskun upadł wprost na najbliższą pryczę, tracąc z przerażenia czucie w członkach i niemal przytomność na dodatek. Wąpierz zdał mu się potworem tak niemożebnie potężnym i niepokonanym, że śmiała koncepcja krasnoluda wręcz się goblinowi w głowie nie mieściła - fakt, że w porównaniu z krasnoludem znacznie mniejszą, ale wciąż jeszcze na co dzień sprytną i chytrą.

- Wąpierza ubić? - wykrztusił zaklinacz opryskując drobinkami gęstej śliny zbyt blisko stojącego gnoma - Że niby na śmierć?!

Drayaharus starł kropelki śliny Huskina z twarzy, robiąc zdegustowany wyraz twarzy. W głowie mu jeszcze lekko szumiało, ale informacja dnia zdecydowanie postawiła go na nogi.

Wąpierz.

- Coś czuję, że nie nabierze się na widziadło czosnku i osinowego kołku... - mruknął pod nosem, sprawdzając, czy kusza i bełty zwisają przy pasie.

Barthur słysząc słowa Balina zamarł na chwile w bezruchu, trzymając dłonie w modlitewnym znaku kielicha. Wąpierz, którego wizję Pian czy może insze bóg zesłał krasnoludowi, był dla goblina kompletną abstrakcją, a zarazem wcieleniem totalnego strachu i grozy. Nie na darmo Barthur był Nieulękłym. Olbrzym dokończył modlitwę i jął w ciszy nadziewać swój pancerz, pozwalając Balinowi pobłogławić swój pyrlik. Wszystko wskazywało, że w świątyni Morglitha czekała na nich nie lada przeprawa, przy której ich dotychczasowe przeprawy były ledwie dziecinnymi krotochwilami. Barthur wyjął kości i przyzywając Piana potoczył je po powierzchni stolika. Wywrócił oczyma i spojrzał na kości starając się dostrzec przyszłość.

Watek techniczny

Deklarowałem modlitwe. Postaram sie powróżyć. Przy takiej boskiej manifestacji jakiej byliśmy świadkami (i dobroduszności MG) może olbrzym coś zobaczy ciekawego, jakieś wskazówki jak wąpierza raz na zawsze ze świata żywych wypędzić:)

- Niech Pian ma nas w opiece. Nie chcę tego, ale mus nam zmierzyć się z tym potworem. Pójdźcie do mnie, moje owieczki, przyjmijcie błogosławieństwo przed tą chwilą próby.

Sposobiąc się do spotkania z martwiakiem, Bazookh ważył w ręku swój topór. Nie było by to pierwsze spotkanie z tego typu odmieńcem, więc się nie bał, chociaż wiedział, że wampir potrafi przybrać straszną nawet dla Krasnoluda, postać. Nie był tchórzem, ale nie był też głupcem. Nie do końca wylizawszy się ze swoich ran i nie będąc wojownikiem, jaki inni jego pobratymcy, analizował możliwości, ustawiając się w kolejce do Błogosławieństwa, z którego chętnie miał zamiar skorzystać.

MG:

Drayaharus podniesiony na duchu przez modlitwy kapłana wytrzeźwiał zupełnie, a kac nie doskwierał mu jak zaraz po przebudzeniu. Choć i tak wizja potyczki z wampirem była mało atrakcyjna, gnom - chcąc nie chcąc - stanął za Balinem i poczekał na resztę ferajny.

"Rezolutny Goblin", 40 dzień kepon-ranu, przed świtem

Balin wszczął alarm budząc wszystkich w swoim pokoju po czym ruszył do pokoju gdzie spał Huskun, Gusłek i Barthur. Był trochę zdziwiony widząc Huskuna i Barthura klęczących na kolanach i wznoszących modły.
- Wampir! Szykować się - krzyknął .

Wszyscy rzucili się do swych pancerzy i broni, wszczął się harmider i zamieszanie. Z sąsiednich pokoi zaczęli wyglądać pozostali zaniepokojeni i zaspani mieszkańcy karczmy. Pojawił się także poszarzały na twarzy Orofar i jego giermek.

Balin położył przed sobą swój posrebrzony topór oraz broń Barthura i Bazoohka. Uchwycił amulet i wykrzyknął słowa błogosławieństwa. Biegnący z bełtami Drayaharus stanął przed Balinem.
- Zaczaruje mi bełty - powiedział i wysunął przed siebie rękę z bełtami.
Balin nie zareagował wpatrując się przed siebie.
- No wiesz - zaczął gnom - najlepszy na wampira kołek w derce i ...
Krasnolud rymnął na plecy jak worek agawy bez przytomności, cały czas wpatrując się prosto przed siebie.

Barthur wciągając na siebie kurtę, jedną ręką uchwycił garść wróżebnych kości i cisnął je na na blat stołu. Kości rozsypały się z grzechotem. Czaszka szczura pod obojczykiem kuropatwy, z lewej kieł węża, a powyżej zasuszone oko bielika. To mogło oznaczać wszystko.

Zbudzony Gusłek, cały czas miał obrazy ze snu a w uszach dźwięczały mu zasłyszane słowa. Szybko wziął się w garść i zwołał swoją trzódkę. Ustawił wszystkich w rzędzie i zaczął błogosławić. Huskuna, Barthura, a następnie w drugim pokoju Drayaharusa i Bazookha. Następnie pochylił się nad wracającym do przytomności Balinem, który otworzył już oczy i zaczynał podnosić. Dołączył do nich częściowo opancerzony Orofar i jego giermek.

Po odzyskaniu przytomności Balin rzekł: co się kurwa gapicie? Nic mi nie jest. Broń dawać pobłogosławię.
O Wielki i potężny Gotam-Gorze wspomóż swego sługę i jego towarzyszy, natchnij tą broń swoją mocą.

Za mną. Ruszamy ku świątyni Morglitha.