Serce labiryntu

[BAZYL]

Pokutnik zainteresuje się jakimiś księgami zapisanymi wspólnym - może coś ciekawego, może jakieś księgi z czarami, może instrukcje/poradniki jak wyjść z podziemi? Może jakiś bestiariusz, który da nam informacje na temat stworów jakie spotkaliśmy?

...może banknoty powsadzane między strony ksiąg...

[8art]

Barbarzynca poszuka raczej takich z szorstkimi stronami. Nie wiadomo kiedy przycisnie na kupe i papier moze byc wtedy na wage zlota!
Na powaznie, to Ghrog poszuka tez ciekawych ksiazg w znanych mu jezykach - najlpiej takich, jakie moga pomoc wydstac sie z lochu. spieszyc sie chyba nie ma co, to sprawdze pod katem magicznym i przedmioty z drugiej skrzyni.

[deliad]

Krasnolud urzeczony sięgną po księgę.

- Uuuu niezły księgozbiór. Gdyby tak mieć trochę czasu, zapasy i kilka dobrych świec.... ale cóż...

Krasnolud idzie poczytać tą księgę ze stołu.

[Shoikan]

Panowie jakby wam było potrzebne wsparcie to dajcie znać.

[mastug]

Księgi były w dobrym stanie ale wypłowiały atrament znacznie utrudniał czytanie, szczególnie w słabym świetle latarni. Wszystkie, które otworzyli, spisane były w dwóch językach. Pierwsza połowa księgi zawsze była w języku elfów z rycinami i adnotacjami na marginesach oraz zdobionymi literami, druga część znacznie skromniejsza bez rysunków i bez zdobień była spisana we wspólnym języku Orchi. Jednolity dwujęzyczny sposób złożenia i zdobienia ksiąg mogły sugerować, że wszystkie księgi zostały przepisane w jednym klasztorze lub akademii. Już po obejrzeniu kilku stron można było się zorientować, że są to wartościowe księgi z wiedzą z kilku różnych dziedzin. Specjalistyczne opracowania o magii, wojnie, uzbrojeniu, technikach walki bronią a także o magicznych istotach stanowiły niezwykle cenne źródło wiedzy. Erdal i Ghrog zaczęli segregować księgi po pobieżnym przejrzeniu zawartości i tytułów. Półolbrzym dodatkowo starał się wykryć magię w każdej księdze którą dotknął. Systematycznie więc brał w dłonie kolejne tomy i koncentrował się na nich przez dłuższą chwilę. Trzy z woluminów wskazał jako magiczne.
Nyress podszedł do księgi która leżała na kamiennym stole. Ponieważ blat był zbyt wysoko aby krasnolud mógł wygodnie nachylić się nad tomem sięgnął po nią i uniósł przed oczy. Była oprawiona w błękitną skórę i pokrywała ją gruba warstwa pajęczyn. Część księgi była już oczyszczona przez Ghroga więc odgarnął resztę i zdmuchnął warstwę kurzu. Nie było na niej żadnego tytułu. Otworzył tomiszcze ostrożnie i przełożył pierwszą stronę. Spisana była czerwonym atramentem w języku magii. Czerwone symbole i rysunki zapełniały stronice. Niektóre znaki znał innych się domyślał, części jednak nie rozpoznawał. Przerzucił kilka stronic - wszystkie były zapisane tym samym językiem i równie intensywnie ilustrowane. Był pewien, że to co widzi to jakaś formuła czaru albo rytuału która przeznaczona jest dla tych którzy rzucają czary korzystając z wszechmocy bogów. Gdy przerzucił kilka stronic dostrzegł, że język magi zupełnie się zmienił, było więcej runów, symbole były znacznie mniej skomplikowane. Tym językiem magii posługiwali się ci którzy koncentrowali się na kształtowaniu czystej mocy siłą własnego umysły, czyli czarodzieje wszelkiej maści. Aby przestudiować zawartość księgi i zrozumieć co to za zaklęcia potrzebował kilku dni. Sprawę komplikował fakt, że formuły spisane były antycznymi symbolami i nie wszystkie z nich znał. Musiał poszukać dodatkowo ksiąg które umożliwiały by odczytanie tego starego języka.

Co dalej?

[deliad]

Re: Serce labiryntu

• Cytuj

Post autor: