Serce labiryntu

[mastug]

Belia aż krzyknęła z przerażenia „Panie nie! Nie rób tego!” to samobójstwo!” ale było już za późno. Elf rozpędził się i przedzierając przez zaskoczonych ale ustępujących mu drogi towarzyszy wybił się w powietrze tuż przed tym jak zniknął w ciemności. Chwilę później było słychać uderzenie i brzęk tłuczonego szkła.

Pokutnik bez słowa zgasił lampę i w ciszy wycofał się do rogu komnaty.

Entis pobiegł do komnaty i postawił lampę na środku okręgu po czym stanął naprzeciwko wejścia, tuż obok Beli która podniosła stojąca na ziemi lampę.

Na końcu korytarza tuż na granicy światła które dawała lampa Beli nerwowo miotał się Krasnolud, nawołując słowami rozsądku w przestrzeń wypełnioną absolutną czernią.

Najwyraźniej będący w szoku pólolbrzym stał w miejscu, tępo patrzył w mrok. Jego ciało powoli odmawiało mu posłuszeństwa, zaczynało mu brakować oddechu i siły w mięśniach.

Jakie działania? Kto co robi? Na mapie stan na koniec 9444/09/39-08:17:2r000m

[Blaszak]

"Panie Ghrogu, panie Eliminalu tutaj do naroża, skryjemy się w mroku a szklarze w światło pójdą. Miniemy ich."

Zerka na latarnię, którą sam postawił, myśląc, że chyba za blisko ją postawił.

Entis decyduje się na ostatnią zmianę pozycji latarni odnosząc ją w najdalszy kąt komnaty po czym wraca w naroże przeciwległe do Erdala.

Patrząc na obrazek to latarnia wyląduje w lewym dolnym narożu.

[Shoikan]

Elf wycofuje się powoli w ustalone z grupą miejsce.

Przyszykujcie się, wrócę na czas krzyknął

[deliad]

Krasnolud warknął z bezsilności i wycofał się do głównej sali nie spuszczając z oczu nieprzeniknionego mroku. Następnie wszedł do naroża po prawej stronie i stanął tak, żeby mógł osłonić Belie i atakującego z drugiej linii Entisa.

- Jedna jeno lampa niech się świeci, drugą odpalimy dopiero jak się przemkniem za tamte drzwi - szepnął do towarzyszy.

[8art]

Ghrog wycofa sie cichcem za pozostalymi do kata

[BAZYL]

Erdal czeka. Widząc działania Entisa mówi:

- Chyba za daleko ta lampa, lepiej ustawić ją przy ścianie naprzeciw wejścia - tak, aby załom nie przesłaniał potworom widoku płomienia.