PBF - Dom pełen łotrów

Dobro · Post autor: **Dobro** » 31 stycznia 2015, 19:08

Minął dłuższy czas; próbowaliście jakoś się wydostać z celi albo chociaż nawiązać kontakt z pozostałym więźniami - bezskutecznie. Nagle usłyszeliście skrzypienie drzwi i przytłumione kroki. Na dół zeszła zakapturzona postać, która stanęła przy waszej celi.

- Czy chcecie żyć? Jak silna jest wasza wola życia? - zapytał nagle, nie odsłaniając przy tym twarzy.

adamwl · Post autor: **adamwl** » 31 stycznia 2015, 19:12

Czy chcę żyć, osz Ty ścierwo teraz wolę zabijać pomyślał Cymeryjczyk

A na głos wyrzekł -Zależy dla kogo przyjdzie wieść dalszy żywot?

Araven · Post autor: **Araven** » 31 stycznia 2015, 19:13

Dziwne pytanie, każdy chce żyć. Ale jak mam żyć by dokonać jakichś okropnych zbrodni, to wolę zawisnąć.

Dobro · Post autor: **Dobro** » 31 stycznia 2015, 19:30

- Dobre pytanie, barbarzyńco z północy. W Kordawie pojawił się podstępny kapłan Seta, który sączy jad w uszy króla. Dlatego chcę, byście go zabili, a ciało ukryli. W zamian otrzymacie wolność i trochę złotych lun. Co wy na to? - zapytał przebiegle, a w ciemnościach błysnęły jego białe, zadbane zęby.

adamwl · Post autor: **adamwl** » 31 stycznia 2015, 19:38

-Skąd mamy mieć pewność, że po wykonaniu zadania nie podzielimy losu Naszego zlecenia, zwłaszcza że nic nie gwarantuje dyskrecji tak dobrze jak śmierć?

Post autor: **Keth** » 31 stycznia 2015, 22:43

Kordava, lochy miejskiej straży

Zingariański uzdrowiciel wsłuchiwał się bacznie w rozmowę towarzyszy z nieznajomym. W myślach wciąż przeklinał porywczą naturę Adotha i jego gibkość ruchów, przypłaconą przez jednego z królewskich żołdaków życiem. Gdyby nie rozlana w karczmie krew, być może grupka awanturników nie znalazła by się w lochu...

Garro spróbował złapać odruchowo noszony cały czas na szyi amulet Mitry, po czym zdusił w ustach kolejne przekleństwo uświadamiając sobie, że posrebrzany feniks zniknął wraz z rzemykiem i stalowym grotem strzały.

Zingariańscy strażnicy złupili swych więźniów z godną podziwu skrupulatnością, przyprawiając uzdrowiciela o dreszcz lodowatej wściekłości. Sowita nagroda otrzymana od ocalałych członków kupieckiej karawany przepadła, a wraz z nią nadzieja na rozpoczęcie nowego lepszego życia.

Oferta tajemniczego przybysza wydawała się skrywać w sobie równie wiele niebezpieczeństw jak spotkanie z królewskim katem, ale Garro przezornie ugryzł się w język i tylko słuchał tego, co mówił Adoth.

Garro na razie zachowa milczenie, niech reszta BG negocjuje

Dobro · Post autor: **Dobro** » 31 stycznia 2015, 22:51

- To bardzo proste. Zabijecie cel i opuścicie miasto - wyjaśnił spokojnie mężczyzna. - Jaki miałbym powód, by was ścigać? Jako nagrodę za wasze starania, powiem wam o skrytce tego przebrzydłego kapłana, w której ukrywa wartościowe rzeczy. Będą wasze, i wystarczą wam na długie miesiące beztroskiego życia, to was zapewniam. Zresztą i tak nie macie większego wyboru, prawda? - zaśmiał się, ukazując zęby.

- Może gdyby cymmeryjczyk nie ubił kapitana straży, wykaraskalibyście się z tego. A tak... cóż, może to i dar Mitry? kto wie? - kontynuował. - Więc jak? Życie za życie?