PBF - Gdy koszmar staje się rzeczywistością

[Dobro]

W sklepie panował zwyczajny w świecie rabunek. Ludzie nawet się nie kryli z kradzieżą, zresztą kasjerki również pakowały wielkie torby jedzenia i przydatnych produktów.

Po chwili, gdy koszyki Luigiego i Jamesa były zapełnione w połowie, a Honey, Mac i Anakija dopiero zaczęli wrzucać pierwsze produkty, ktoś zaczął rozpaczliwie krzyczeć z zaplecza sklepu. Parę sekund później przez wejście "tylko dla personelu" weszły dwa zombiaki. Jednemu z nich wisiała świeżo odgryziona ręka na szyi.

Sami zdecydujcie, co zabieracie. Rabujecie dalej do oporu, aż zombiaki przyjdą na tyle blisko, że lepiej uciekać, czy...?

[Svarth]

Anakija nie zastanawiając się rzucił się na nadchodzące zombie. Dwa pierwsze zginęły od sztyletu na łańcuszku. Trzy kolejne szybko straciły możliwość ugryzienia kogokolwiek. Jeszcze tylko obrót o 360° i praktycznie jest bezpiecznie.

[maciej]

Mac nawet nie zdążył dobrze dobyć miecza a azjata już wytarł podłogę chodzącymi zwłokami. Grubas pokiwał głową z uznaniem po czym wrócił do napychania koszyka wszystkim co byłoby przydatne.

[Dobro]

W sklepie było już znacznie mniej ludzi. Podręczne koszyki były wypchane na maksa, tak więc cała piątka w pośpiechu opuściła budynek udając się do auta.

A raczej miejsca, gdzie wcześniej stało auto, a teraz nie ma nic.

- Ktoś podpierdolił mi brykę - jęknął Luigi, rozglądając się po uliczce. Ostatni ludzie uciekali do domów, zaczynało się ściemniać a odgłosy strzelaniny i nawoływań wciąż nie cichły.

Nie mieliście nawet szansy zauważyć, kto wam buchnął auto i kiedy. To była kwestia sekund... stoicie w bocznej uliczce, póki co nie ma żadnego truposza w pobliżu. Samochodu zresztą też nie... najbliżej do domu ma Anakija (śmietnik po drugiej stronie uliczki), a potem Mac Abrams, zaledwie 300 metrów stąd.

[Svarth]

Nir zdążyłem napisać. Anakija wziął 3 noże kuchenne i sekator jeśli się da.
Anakija zobaczył ślady opon. Lata przeszukiwania śmietnika w ciemnościach zrobiły swoje. Natychmiast pobiegł po śladach nawołując swoich towarzyszy po japońsku.

[maciej]

Honey dokonawszy zakupów zaczęła rozgladać się za ladą. W takiej dzielnicy przeciętny sprzedawca miał pod stołem conajmniej kij baseballowy lub,przy odrobinie szczęścia,jakiegoś gnata.

[maciej]

-Panowie,mieszkam dosłownie niedaleko. Może jednak skoczymy do mnie? Mam na półce pewną pozycję która nam sie przyda. I zimne piwo w lodówce. Skusicie się?-podrzucił pomysł Mac.

[koszal]

Napakowany po brzegi wózek wypełniony wodą, konserwami, orzeszkami i b