Lynn spojrzała oceniająco na siebie, a potem na Angela wyobrażając sobie w myślach w jakie to kłopoty mogliby się wpakować. Uśmiechnęła się leciutko do siebie wyliczając w głowie opcje, które akurat przemknęły jej przez myśl.
- Taak... mnie zawsze mogą wziąc za pracownika jakiejś paskudnej korporacji, a Angela... jego ustrzełą pewnie za adidasy... Ale, jak będzie jakaś awantura, to zostawimy jej kawałek dla Ciebie. Jak? nie mam pojęcia, ale da radę coś wymyśleć. Miłej podróży na komendę. Lynn pożegnała brata uśmiechem, a gdy ten odszedł zwróciła się do Angela.
- Mam nadzieje, ze ten Humber nie jest Ci bliski, bo z tego co wiem Rick akurat z samochodem kiepsko sobie radzi. - Lynn popatrzyła z namysłem w kierunku, w którym oddalił się Carroway. - Aniolkowsky to słowiańskie nazwisko? - zagadnęła dziewczyna.
PBF - Night City Hilton
-
Keth
- Reactions:
- Posty: 12615
- Rejestracja: 07 kwietnia 2009, 20:37
- Has thanked: 138 times
- Been thanked: 84 times
- Kontakt:
Nowe Wybrzeże (18 sierpnia 2021, godz. 17.55)
Służbowy Humber miał zestaw uniwersalnych sprzęgów kierowcy, nie tylko bezprzewodowych, ale i znacznie bezpieczniejszych w użytku kablowych, ale Rick poprzestał dla własnej wygody na połączeniu radiowym. Korzystanie z kabli przynosiło więcej pożytku w sytuacjach, kiedy pojawiało się ryzyko przejęcia kontroli nad wozem przez wrogiego hakera, a tego akurat wracający do KG detektyw się nie obawiał.
Ciąg miniaturowych diod na kokpicie Humbera zapalał się i gasł w niebywale szybkim tempie, dowodząc bezustannej wymiany pakietów danych pomiędzy pokładowym komputerem wozu i mózgiem człowieka. Postrzegający swe otoczenie w zupełnie odmienny od naturalnego sposób, Carroway czuł w żyłach pulsowanie mocy drzemiącej w potężnym silniku Humbera. Dzięki sprzęgowi nie musiał w tradycyjny sposób posługiwać się kierownicą, toteż położył dłonie na kolanach rozkoszując się przemożną przyjemnością płynącą z prowadzenia inteligentnego pojazdu.
Ciekłokrystaliczny wyświetlacz wbudowany w przednią szybę wozu zapalił się w ułamku chwili, ukazując Rickowi oblicze jednego z oficerów prewencji dyżurujących w centrum operacyjnym KG.
- Detektywie Carroway, potwierdzam przyjęcie do laboratorium wraku pojazdu z miejsca zdarzenia na Preston Street - oznajmił nieznany Rickowi z widzenia policjant - Przywieziono też ciała ofiar, przed chwilą zostały dostarczone do chłodni. Bez odbioru.
Wyświetlacz zgasł i szyba Humbera znów stała się całkowicie przejrzysta.
- Cztery minuty do celu - odezwał się metalicznym głosem pokładowy komputer samochodu, odpowiadając w standardowy sposób na zadane mu ułamek sekundy wcześniej nieme pytanie, wysłane jednym myślowym impulsem za pośrednictwem sprzęgu.
Służbowy Humber miał zestaw uniwersalnych sprzęgów kierowcy, nie tylko bezprzewodowych, ale i znacznie bezpieczniejszych w użytku kablowych, ale Rick poprzestał dla własnej wygody na połączeniu radiowym. Korzystanie z kabli przynosiło więcej pożytku w sytuacjach, kiedy pojawiało się ryzyko przejęcia kontroli nad wozem przez wrogiego hakera, a tego akurat wracający do KG detektyw się nie obawiał.
Ciąg miniaturowych diod na kokpicie Humbera zapalał się i gasł w niebywale szybkim tempie, dowodząc bezustannej wymiany pakietów danych pomiędzy pokładowym komputerem wozu i mózgiem człowieka. Postrzegający swe otoczenie w zupełnie odmienny od naturalnego sposób, Carroway czuł w żyłach pulsowanie mocy drzemiącej w potężnym silniku Humbera. Dzięki sprzęgowi nie musiał w tradycyjny sposób posługiwać się kierownicą, toteż położył dłonie na kolanach rozkoszując się przemożną przyjemnością płynącą z prowadzenia inteligentnego pojazdu.
Ciekłokrystaliczny wyświetlacz wbudowany w przednią szybę wozu zapalił się w ułamku chwili, ukazując Rickowi oblicze jednego z oficerów prewencji dyżurujących w centrum operacyjnym KG.
- Detektywie Carroway, potwierdzam przyjęcie do laboratorium wraku pojazdu z miejsca zdarzenia na Preston Street - oznajmił nieznany Rickowi z widzenia policjant - Przywieziono też ciała ofiar, przed chwilą zostały dostarczone do chłodni. Bez odbioru.
Wyświetlacz zgasł i szyba Humbera znów stała się całkowicie przejrzysta.
- Cztery minuty do celu - odezwał się metalicznym głosem pokładowy komputer samochodu, odpowiadając w standardowy sposób na zadane mu ułamek sekundy wcześniej nieme pytanie, wysłane jednym myślowym impulsem za pośrednictwem sprzęgu.
Rick wrócił bez najmniejszego kłopotu do KG. Odstawienie wozu to czysta formalność, pytanie, co dalej? Wizyta w chłodni, gdzie przeprowadza się sekcje czy w laboratorium badającym wrak Colibra? Rick może też podpiąć się do bazy danych Komendy, by poszukać więcej informacji na interesujące go tematy, np. Carpack Services.
- Humber służbowy - odparł z uśmiechem Angel - A nazwisko owszem, słowiańskie. W drugiej połowie IXX wieku dziadkowie wyemigrowali z rodzinnych stron za ocean i się tutaj osiedlili. Jako, że od tamtej pory męscy potomkowie trafiali się w każdym pokoleniu to i nazwisko zostało choć trochę ewoluowało.
Nie zgadzam si? z Twoimi pogl?dami, ale po kres moich dni b?d? broni? Twego prawa do ich g?oszenia
-
Keth
- Reactions:
- Posty: 12615
- Rejestracja: 07 kwietnia 2009, 20:37
- Has thanked: 138 times
- Been thanked: 84 times
- Kontakt:
Przestrzeń powietrza Night City (18 sierpnia 2021, godz. 17.55)
Policyjni piloci znowu Angela nie zawiedli, utwierdzając detektywa w przekonaniu, że są szaleńcami cierpiącymi na daleko posuniętą odmianę cyberpsychozy. Aerodyna poderwała się z ulicy przed hotelem na podobieństwo wystrzelonego z broni pocisku, błyskawicznie zwiększając obroty turbin i wciskając w fotele parę pasażerów.
Thomas odetchnął ledwie dostrzegalnie, kiedy maszyna znalazła się na pułapie stu metrów i runęła z zawrotną prędkością w labirynt lśniących szkłem wieżowców, bo chociaż tempo podróży wciąż robiło na pasażerach słuszne wrażenie, AVka przynajmniej pozostawała na tej samej wysokości.
- Będziemy na miejscu za osiemnaście minut - oznajmił jeden z pilotów okręcając się we własnym fotelu - Posadzić was przy głównym terminalu czy w innym miejscu?
Policyjni piloci znowu Angela nie zawiedli, utwierdzając detektywa w przekonaniu, że są szaleńcami cierpiącymi na daleko posuniętą odmianę cyberpsychozy. Aerodyna poderwała się z ulicy przed hotelem na podobieństwo wystrzelonego z broni pocisku, błyskawicznie zwiększając obroty turbin i wciskając w fotele parę pasażerów.
Thomas odetchnął ledwie dostrzegalnie, kiedy maszyna znalazła się na pułapie stu metrów i runęła z zawrotną prędkością w labirynt lśniących szkłem wieżowców, bo chociaż tempo podróży wciąż robiło na pasażerach słuszne wrażenie, AVka przynajmniej pozostawała na tej samej wysokości.
- Będziemy na miejscu za osiemnaście minut - oznajmił jeden z pilotów okręcając się we własnym fotelu - Posadzić was przy głównym terminalu czy w innym miejscu?
Przelot na lotnisko San Morro trochę potrwa, ale i tak jest to niewiele w porównaniu z czasem potrzebnym do pokonania tego dystansu samochodem.