Nie powiedzieliście Caratris nic, czego nie powiedzieliście innym elfom z Puszczy, czyli w jej mniemaniu tylko tyle, co każdy może wiedzieć, więc jakiegoś wielkiego zaufania to też nie ma, nie oszukujmy się. Poza tym, o czarnoksiężniku w grupie nie wspomnieliście, do czasu aż ten nie zaczął rzucać czarów. Dla elfki to czarnoksięzniki, nie ma dobrych czarnoksięzników, są tylko ci nieświadomi tego, ku czemu podążają. Na końcu każdy staje się zły i każdego trzeba ukatrupić. Nikt jej nie wytłumaczył dlaczego tu jest, nikt z nią nawet o tym nie rozmawiał. Ona głupia nie jest i wie, że coś się święci - a że odnosicie się do wszystkich z szacunkiem i grzecznie, mniema, że jednak rzeczywiście chcecie pomóc. Dlatego też nie probowała strzelać do Arusa. Do Amrasa nigdy nie odnosiła się źle. Prosił by na siebie mówić Amras, więc mówi na niego Amras, bez tytułów i czołobitności. Wobec orka też ani razu nie zachowała się źle, to co myślała, to inna sprawa. Nie wiem więc skąd stwiedzenie, że pałam do niego "ordynarną antypatią". Nie możecie oczekiwać od niej, że zaraz będzie was kochała, jak kompanów z którymi całe życie biegała po drzewach i że od razu wyśpiewa wam wszystkie elfie tajemnice. Dlatego też nie możecie oczekiwać bezwarunkowej pomocy. Mogę oczywiście uznać, że już się lubimy, że już razem snujemy plany pokonania wroga, ale jak to się ma do tła zarysowanego przez MG i tego jak się poznaliśmy? Możesz podróżować z nami nie równa się, hej jesteś nam potrzebna 
Caratris mało mówi i dużo obserwuje (patrz opis zachowań postaci), bada kim jesteście. Poza swoimi obserwacjami nie ma jednak nic, bo kto tak naprawdę o czymkolwiek z nią rozmawiał/rozmawia?
Caratris mało mówi i dużo obserwuje (patrz opis zachowań postaci), bada kim jesteście. Poza swoimi obserwacjami nie ma jednak nic, bo kto tak naprawdę o czymkolwiek z nią rozmawiał/rozmawia?
