25.04.2017 04:37:47
Nawigacja
ŻELAZNE KRÓLESTWA
Wstępniak
Podręczniki, zasady oraz recenzje
Opis świata
Historie kolejnych nacji
Bestiariusz
Manual botmistrza
Skrypty generalskie
Przewodnik obieżyświata
Akta Gavina Kyle
Scenariusze
Opowiadania
Forum Żelaznych Królestw
Dział PBF
Zanim Zaczniesz
Otwarte Sesje PBF
Wirtualne Elizjum
w świecie Wampira
TYLKO ZALOGOWANI

DrecarE: Wirtualny Podręcznik
Geografia DrecarE
Wymiar Czasowy
Rasy DrecarE
Kultura Istot
Tworzenie Postaci
Mechanika Gry
Magia
Technologia
Bestiariusz
Ostatnie artykuły
Nowe oblicze Sharami
Sztuki walki DE
Szeptucha
ANHMIR -TORNT - Góra...
Stara odkurzona prof...
Drakolicz SHAFUGAL c...
KB III - Ostatnia wi...
Konkurs w konwencji KC
Medycyna ezoteryczna DE
Ostatnio na forum
Najnowsze tematy
Gry paragrafowe
Czego akurat słuchacie?
Generator postaci do KC
Starcraft online
Gry komputerowe
Najciekawsze tematy
Brak tematów na forum
Ostatnie komentarze
Newsy
@Keth Przecież ten cz...
Wzajemnie!
Mina królika ejst... B...
Dziękuję. No to tak. P...
OK, zrobiłem z pdf-a a...
Artykuły
Mi również się podoba....
:/cyk Bardzo klimatycz...
:) Bardzo ciekawy i po...
Aż miło poczytać. Zaws...
Czegoju, koncept bardz...
Galeria
Zgadzam się z Nantarem...
Uważam że pełny opis c...
Ikonki zastępujące np....
Tak zupełnie w ramach ...
Czyli czerń i biel :) ...
Dodatkowe strony
Przyszło mi do głowy, ...
http://pafhammer.net/k...
Pomysł generowania pot...
Fajny pomysl. Zeby baz...
Dodałem wszystko poza ...
facebook
Nawigacja
Artykuły » ŻELAZNE KRÓLESTWA » Stara Thuria i Tordor
Stara Thuria i Tordor

STARA THURIA I TORDOR
 

     Ord został powołany do życia na mocy Traktatów z Corvisu, podpisanych w roku 203 OR, lecz historia tego ludu sięga wstecz aż po czasy wczesnej Ery Tysiąca Miast. Mieszkańcy królestwa wywodzą się z dwóch starych nacji, które zamieszkiwały niegdyś liczne miateczka wzniesione na brzegach oceanu; nacji Tordoru i Thurii. Pierwsza jako uznane królestwo, Thuria padła w swoim czasie ofiarą podbojów Tordoru, a ludzie wywodzący się z tych dwóch ludów stali się dużo później Ordyjczykami, dzielącymi wspólną narodowość, ale wciąż od siebie różnymi.

     Podczas Ery Tysiąca Miast niezależne miasta-państwa rozproszone były w całym zachodnim Immorenie, stanowiąc dziedzictwo wojowników poprzedniej epoki. Ustawiczne konflikty pomiędzy państewkami doprowadzały do ich ciągłej konsolidacji, kiedy potężniejsi sąsiedzi podbijali i asymilowali słabszych rywali. Niektórzy historycy wierzą, że powstanie dużego królestwa w tym regionie nie było możliwe tak długo jak długo w środkowym Immorenie istniał Morrdh. Królestwa Caspii i Khardu zrodziły się na południu i północy wybrzeża, wzmocnione niezłomnym przywództwem królów-kapłanów. Kiedy w swoim czasie Morrdh zaczął upadać, na politycznej mapie zachodniego Immorenu pojawiły się inne znaczące państwa. Pierwszym z nich był Midar, koalicja miasteczek na południowych granicach Morrdhu, która natychmiast weszła w zapiekły konflikt ze złowieszczym prastarym mocarstwem. Jako kolejna do życia zrodziła się Thuria, zawiązana na mocy sojuszu pomiędzy przywódcami osad na brzegach Kamiennej Zatoki, zjednoczonych pod władzą jednego wodza w roku 1612 PR.

     Postrzegana co prawda za jednolite państwo, Thuria wciąż pozostawała związkiem licznych miast-państw prosperujących pod rządami murgrabiów i chronionych przez zastępy wojowników. Wytyczając pilnie strzeżone granice i budując silną armadę galer mających zapewnić bezpieczeństwo portom, Thuria stała się prężnym państwem podatnym na nauki głoszone przez Bliźnięta, zwłaszcza wolnomyślicielstwo. Rozwijające się rzemiosło i handel przewyższały w okresie thuriańskiego rozkwitu wszystko na północ od Caspii. Rozdarty wewnętrznymi sporami, Morrdh uległ w końcu w roku 1500 PR naporowi Midarów. Kiedy mroczne i znienawidzone przez wszystkich sąsiadów królestwo wreszcie upadło, Thuria i Midar wkroczyły w złotą erę. Dysponująca silną armią, Thuria szybko stała się bardziej znana dzięki swymi filozofom, artystom, pisarzom, architektom i wynalazcom. Pozyskując wpływy i nowe obszary nie dzięki militarnym podbojom, a rozpowszechnianej umiejętnie kulturze, thuriańscy władcy nakłonili wiele społeczności zamieszkujących zachodnie obrzeża Gnarlu do przyłączenia się do królestwa, wynosząc ich przywódców do tytułu murgrabiów i tanów. Zainspirowani tymi sukcesami thuriańscy filozofowie zaczęli wręcz głosić przekonanie, że sztuka retoryki zastąpi w swoim czasie całkowicie wojowanie za pomocą oręża, stając się jedynym narzędziem rozstrzygania międzypaństwowych sporów. Ich optymizm w tej kwestii jeszcze się pogłębił, kiedy w roku 1411 PR thuriański rybak i żeglarz o imieniu Doleth dostąpił wniebowstąpienia dowodząc tym samym wielkich boskich łask, jakimi cieszyli się mieszkańcy nadmorskich miast.

     Thuria cieszyła się pokojem i dobrobytem przez długi czas, pomimo licznych i krwawych wojen charakteryzujących okres Ery Tysiąca Miast. Przez dwa wieki po powstaniu królestwa nie pojawiło się żadne państwo mogące zagrozić thuriańskiemu porządkowi, podczas gdy środkowa część wybrzeża rozdarta była zbrojnymi zatargami pomiędzy lokalnymi wodzami, a na dalekiej północy Khardowie podbijali z wielką bezwzględnością ludy Kossytów i Skirów.

Narodziny Tordoru

     W roku 1370 PR najwięksi przywódcy osad położonych wokół jeziora Vannoger, wzdłuż rzeki Rohannor, na Wzgórzach Muraty oraz na wybrzeżu na północ od Thurii zjednoczyli się pod jednym sztandarem ustanawiając królestwo Tordoru. W krainie stu kasztelanów, gdzie każdy władyka posiadał własny zamek i zbrojną świtę, wprowadzenie w życie idei zwierzchości wobec jednego władcy wymagało wielu lat wysiłków i starań i dopiero całe dekady później Tordoranie mogli zacząć mówić o sobie jako jednym państwie. Z nielicznych zachowanych źródeł historycznych wynika, że grająca w tym czasie rolę lokalnego mocarstwa Thuria początkowo zlekceważyła zagrożenie płynące ze strony Tordoru. Nie posiadając od setek lat żadnych wrogów i słusznie chlubiąc się poziomem rozwoju cywilizacyjnego, Thurianie pozostawali w głębokim przeświadczeniu o bezpieczeństwie zapewnianym przez wysokie mury ich miast.

     Lecz Tordor uderzył od strony morza, a nie lądu. W 1322 PR Thuria stanęła w obliczu inwazji tordorańskich wojennych okrętów: potężnych galer napędzanych zarówno wiosłami jak i żaglami i przenoszących na pokładach setki łuczników. Flota najeźdźców rozgromiła armadę Thurii, przestarzałą i mniej liczną, przejmowaną w abordażu, paloną i słaną na morskie dno. W bardzo krótkim okresie czasu thuriańskie porty stanęły otworem przed tordorańskimi statkami, ale Thurianie nie poddali się bez walki. Ich miasta mogły przez długi czas wytrzymać oblężenie, nie dysponowały w zamian garnizonami wystarczającymi do przeprowadzenia udanej kontrofensywy. Po dziewięciu latach ciężkich walk, w roku 1313 PR król Ian Dergeral V poddał najeźdźcom Ceryl, stolicę Thurii. Dzisiejsi historycy uważają, że oferując pokonanym wspaniałomyślne warunki, król Montador Corazo z Tordoru ocalił podziwiane przez siebie thuriańskie miasta przed zniszczeniem i wzbogacił się jednocześnie wymiernie dzięki ich aneksji. Thuria stała się tym samym wasalem Tordoru, jej król abdykował, a szlachta zaprzysięgła wierność wobec kasztelanów z północy.

     Thurianie stali się podrzędną grupą etniczną w królestwie Tordoru. Nieposłuszni wobec nowych władców arystokraci zostali szybko pozbawieni tytułów i wydziedziczeni ze swych ziem, tych zaś gotowych na współpracę obłożono srogimi podatkami. Z biegiem czasu Thurianie nauczyli się żyć ze spoim podrzędnym statusem społecznym, ale nigdy nie zapomnieli o swej dumnej przeszłości.

Tordorańska Armada

     Po aneksji Thurii wpływy Tordoru wymiernie wzrosły, owocując nawiązaniem kontaktów dyplomatycznych i handlowych z Caspią oraz Imperium Khardyckim. Korzystając z thuriańskich zdobyczy terytorialnych, Tordor zbudował największe w owych czasach porty, tworząc jeszcze potężniejszą flotę i cementując swą dominację na wodach przybrzeżnych kontynentu. W czasach tych na morzu wciąż dominowała tordorańska galera, ale szkutnicy mocarstwa dokładali wielu starań, by unowocześnić ten model poprzez wzbogacenie jej o ożaglowanie pozwalające odciążyć wiosła dzięki sile wiatru. Większość tordorańskiej floty ciągle jeszcze trzymała się wód przybrzeżnych kontynentu, pojawiły się jednak pierwsze przypadki wodowania żaglowców pełnomorskich, zdolnych obsługiwać dalekosiężne szlaki handlowe.

     Chociaż Tordor zaprzestał większych podbojów terytorialnych po aneksji Thurii, flota tego państwa siała grozę u wybrzeży zachodniego Immorenu, rzucając wyzwanie pirackim królom z Wysp Scharde i napadając na statki Imperium Khardyckiego. Do chwili przybycia Orgotów Armada Żałobników była niekwestionowaną potęgą na wodach Merediusa.

     W czasach Ery Tysiąca Miast ludzkość wielokrotnie cierpiała z powodu suszy i nieurodzaju, ale Czas Długiego Żaru zapoczątkowany klęską nieurodzaju w roku 822 PR okazał się najgorszym z wszystkich. Bezdeszczowe lata doprowadziły do klęski głodu nieporównywalnej z niczym innym, dotykającej wszystkich bez mała mieszkańców zachodniego Immorenu od Idrian ze wschodnich Kresów po mieszkańców ziem Khardów. Dziesiątki tysięcy ludzi postradało wówczas życie. Powszechnie uważa się, że Tordorowi i Thurii oszczędziło wiele cierpienia poświęcenie morrowiańskiego kapłana Gordenna, który miał później dostąpić wniebowzięcia w roku 812 PR. Gordenn ocalił niezliczone rzesze współziomków poprzez kombinację licznych boskich cudów oraz drobiazgowej reglamentacji żywności i troski o uprawy oraz hodowlę bydła. Już po ustąpieniu katastrofalnej klęski nieurodzaju wiele praktyk zastosowanych przez świętego Gordenna pozostało w powszechnym użytku, mając przynieść wiele dobra w zbliżających się mrocznych czasach.

Jarzmo Orgotów

     Orgoci pojawili się w zachodnim Immorenie w roku 600 PR, natychmiast przystępując do bezwzględnego podboju Imperium Khardyckiego. Kiedy dopięli swego na północy, zwrócili uwagę ku Tordorowi. Tordorańska Armada była w owym czasie u szczytu swej potęgi, licząc ponad tysiąc żeglujących pod jej banderą kapitanów-Żałobników. Król Tordoru wiedział już o budzącej niepokój potędze militarnej Orgotów, ale pozostawał niewzruszony w przekonaniu, że jego flota zdoła zatrzymać czarne statki najeźdźców. Tordorańscy żeglarze odnieśli kilka pomniejszych zwycięstw w pierwszych morskich bitwach, jednakże ich sytuacja uległa dramatycznej zmianie, kiedy najeźdźcy rzucili do boju całą swą flotę. Wielkie okręty obu stron starły się w konfrontacji uznawanej za najkrwawszą bitwę morską w historii Immorenu. Tordoranie stawili wrogowi zaciekły opór niszcząc wiele orgockich statków, ale w końcu ulegli przewadze liczebnej najeźdźców oraz ich przerażającemu orężu. Tak narodziła się opowieść o Bitwie Tysiąca Żagli, od której wzięło swą nazwę Morze Tysiąca Dusz. Bohaterstwo Kapitanów-Żałobników miało być w przyszłości unieśmiertelnione w pieśniach i legendach, bo żaden z nich nie zawrócił i wszyscy walczyli do samego końca - lecz kiedy ów koniec nadszedł, ich strzaskane okręty zniknęły pod spienionymi falami. Ostatni Kapitan-Żałobnik użył swego płonącego statku, by staranować flagowy okręt Orgotów i zabrał go ze sobą w głębiny.

     Tordorańska Armada przestała istnieć. W kolejnych latach po wielkiej bitwie Orgoci uczynili wszystko, co tylko pozostawało w ich mocy, by wykorzenić bezpowrotnie żeglarskie tradycje Tordoran. Szkutnicy byli paleni żywcem, a całe pokolenia mieszkańców Tordoru nie mogły budować niczego większego od rzecznych łodzi. Mieszkańcy Thurii stawiali opór najeźdźcom jeszcze przez kilka lat po upadku Tordoru, ale w końcu i oni zostali zmiażdżeni przez nacierających w głąb lądu Orgotów. Setki lat późniejszych okrutnych prześladowań odcisnęły się ogromnym piętnem na mieszkańcach dwóch potężnych starożytnych królestw, ale i oni przyłożyli w swoim czasie rękę do wybuchu Rebelii.

Arkaniści Rebelii

     Chociaż każde Żelazne Królestwo próbuje przypisać wiodącą rolę w wojnie wyzwoleńczej swoim przodkom, obywatele Ordu posiadają niekwestionowaną zasługę w pewnej unikalnej kwestii: to właśnie na ich ziemiach objawił się po raz pierwszy dar współczesnej magii. W 137 PR na opłotkach miasta Tarna młoda Thurianka Madruva Dagra stanęła w obliczu orgockich żołnierzy usiłujących dokonać gwałtu na jej dwóch siostrach. Uwolniony ogromem gniewu, na rękach kobiety zmaterializował się magiczny ogień, który pochłonął napastników. Ich spopielone ciała wiatr rozniósł po mokradłach, a sama sprawczyni zbiegła wraz z siostrami na bagna.

     Orgoci zareagowali błyskawicznie i niezwykle brutalnie, tropiąc i mordując całą rodzinę Dagry. Najeźdźcy działali zdjęci oczywistym strachem, ale ich poczynania okazały się spóźnione. Ziarna powstania padły na żyzną ziemię, liczba ludzi obdarzonych czarodziejskim talentem szybko rosła, a w Thurii powołano do życia pierwsze tajemne sprzysiężenie magów. Badania Sebastiana Kerwina i jego Akademii Arkanistów oraz Kręgu Zaprzysiężonych w Cerylu położyły kamień węgielny pod wszystkie współczesne nauki magiczne, magianiczne i alchemiczne. Wkład Thurian w te badania pozostaje niekwestionowany, podobnie jak ich zasługi dla Rebelii. Gdyby porozumienie zawarte w zamierzchłych czasach pomiędzy Tordorem i Thurią nie pozostawiło Cerylu bastionem edukacji, można szczerze powątpiewać w to, by w czasach Rebelii ziemie te zrodziły równie wielu błyskotliwych myślicieli i wynalazców.

     Kiedy w roku 1 OR powstało Żelazne Sprzysiężenie, to mieszkańcy Thurii przewodzili temu sekretnemu sojuszowi. Za ich najwcześniejsze zwycięstwo uchodzi Bitwa Stu Czarodziejów w 32 OR w mieście Tordor, na którego zgliszczach wznosi się dzisiaj Merin. Z pomocą miejscowej szlachty i pospólstwa setka arkanistów uwolniła miasto od okupantów. Tordor pozostał wolny przez osiem lat, ulegając potem ponownie Orgotom, którzy zrównali miasto z ziemią mordując setki utalentowanych magicznie Immoreńczyków oraz rzesze ich popleczników. Uchodząc przed pogromem, wielu czarodziejów zbiegło na południe i wschód: jedni z nich stworzyli później Lożę Złotego Tygla, inni zaś rozpoczęli prace nad pierwszymi Kolosalami w Caspii. Synowie i córki Tordoru i Cerylu odegrali wiodącą rolę w historycznych momentach czasów Rebelii. W ostatnich latach wojny wyzwoleńczej Tordoranie ucierpieli ogromnie z rąk niszczących wszystkich okupantów. Orgoci okazali się wyjątkowo skrupulatni w przeprowadzeniu Pogromu na tych ziemiach, unicestwiając doszczętnie wiele swoich siedzib, wśród nich zaś ogromną morską fortecę wzniesioną w miejscu dzisiejszych Pięciu Palców. Popełnione w tych czasach potworne zbrodnie stały się kanwą wielu mrożących krew w żyłach ludowych podań charakterystycznych dla tego nadmorskiego regionu.

Narodziny Ordu

     Kiedy Rada Dziesięciu obradowała w Corvisie w 202 OR, istniało już powszechne przekonanie, że ludy Tordoru i Thurii winne ponownie utworzyć wspólne państwo - tak powołano do życia Ord. Ku ogromnemu rozgoryczeniu Thurian ziemie południowej Thurii oddane zostały we władanie Cygnarowi, wraz z wielkim miastem Ceryl. Chociaż uczestnikom obrad zarzucano faworyzowanie Caspii, przyjęty układ granic zgadzał się z podziałem administracyjnym Orgotów, który uznano za wiodący w negocjacjach terytorialnych. Szlachta północnej Thurii oraz Tordoru nie miała dość wpływów, by zanegować ostateczne postanowienia. Przedstawiciele Khadoru żądali przyłączenia części północnego Tordoru do własnego państwa powołując się na prawo ziemi sięgające czasów sprzed najazdu Orgotów, ale ich postulaty zostały odrzucone przez unię południowych królestw zjednoczonych przeciwko idei odrodzenia Imperium Khardyckiego.

     Jednym z najbardziej zasłużonych generałów zasiadających w Radzie Dziesięciu był Merin Cathor, bohater wojenny i dziedzic szlachetnego rodu. Odgrywając znaczącą rolę w walce o interesy Tordoran w Corvisie został obwołany pierwszym monarchą nowego królestwa. W 203 OR koronowano go jako Merina Cathora I w obliczu zgromadzenia tordorańskich kasztelanów, kładąc na barkach władcy trud zbudowania nowego państwa na gruzach zdewastowanej wojną wyzwoleńczą krainy.

     Tym sposobem niegdyś wojujące ze sobą, później zaś współżyjące razem nacje Thurii i Tordoru ponownie stały się jednolitym administracyjnie państwem, zjednoczone pod sztandarem Ordu.

 


     Powyższy tekst został zapożyczony z suplementu "Kings, Nations & Gods". Tłumaczenie własne. Wszystkie prawa autorskie zastrzeżone dla Privateer Press.

Komentarze
#1 | Keth dnia 10.04.2014 10:34:36
Od początku znajomości z IK RPG żywiłem wielki szacunek dla autorów, którzy wyjątkowo starannie wykreowali cały świat Immorenu, nie tylko w sensie rozpisania bestiariusza, lokacji geograficznych i układów polityczno-społecznych - stworzyli też bardzo bogatą historię, której znajomość może stanowić kanwę bądź tło wielu scenariuszy.
#2 | 8art dnia 11.04.2014 10:34:42
To fakt, IK ma zaimplementowaną gigantyczną historiografię. Jeszcze nie spotkałem się z tak drobiazgowym przygotowaniem świata w rpg (a w zasadzie w bitewniaku).
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Świetne! Świetne! 50% [1 głos]
Bardzo dobre Bardzo dobre 50% [1 głos]
Dobre Dobre 0% [0 głosów]
Średnie Średnie 0% [0 głosów]
Słabe Słabe 0% [0 głosów]
Popularne Artykuły
  Artykuł Czytań Dodany przez
» IK - tworzenie i rozwój postaci
On: ŻELAZNE KRÓLESTWA
68270 Beamhit
26.01.2013 16:19
» 01. Wybór rasy i płci
On: TWORZENIE POSTACI
19569 leobardis
11.11.2008 15:43
» 05. Czary - objaśnienia i możliwości rzucania oraz spis czarów
On: MAGIA
16904 czegoj
25.11.2008 12:56
» 07. Kasta Niesklasyfikowana
On: PROFESJE
16099 leobardis
11.11.2008 18:26
» Legenda Kryształów Czasu
On: LEGENDA KRYSZTAŁÓW CZASU
15049 leobardis
11.12.2008 15:30
» Spis kamieni szlachetnych
On: DODATKI
14589 arikar
01.03.2009 16:48
» 02. Kasta Żołnierska
On: PROFESJE
13491 leobardis
11.11.2008 18:01
» Charakter Postaci
On: TWORZENIE POSTACI
13068 venar
16.02.2009 14:27
» 04. Kasta Złodziejska
On: PROFESJE
12571 leobardis
11.11.2008 18:09
» Martwiaki
On: BESTIARIUSZ
12511 venar
30.04.2009 11:58
» 06. Kasta Czarodziejska
On: PROFESJE
12072 leobardis
11.11.2008 18:22
» Dendroid
On: BESTIARIUSZ
11895 ghasta
30.07.2011 10:22
» Opis świata Orchii
On: LEGENDA KRYSZTAŁÓW CZASU
11681 leobardis
12.12.2008 13:17
» Doświadczenie - PD
On: PODRĘCZNIK GRACZA
11669 venar
13.01.2009 20:23
» Kompendium Wiary
On: RELIGIA
11657 avnar
22.06.2009 15:08
©
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Ankieta
Wybiorę się na Kryształkon 2017, o ile odbędzie się on w terminie:

19-21.05.2017.
19-21.05.2017.
8% [1 głos]

02-04.06.2017.
02-04.06.2017.
0% [0 głosów]

09-11.06.2017.
09-11.06.2017.
23% [3 głosy]

w każdym z powyższych.
w każdym z powyższych.
54% [7 głosów]

19-21.05.2017 lub 02-04.06.2017.
19-21.05.2017 lub 02-04.06.2017.
8% [1 głos]

19-21.05.2017 lub 09-11.06.2017.
19-21.05.2017 lub 09-11.06.2017.
8% [1 głos]

02-04.06.2017 lub 09-11.06.2017.
02-04.06.2017 lub 09-11.06.2017.
0% [0 głosów]

Ogółem głosów: 13
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 28.02.2017 00:07

Archiwum ankiet
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

mastug
25-04-2017 00:25
uklon

koszal
25-04-2017 00:13
Hahaha Mastug wymiatasz tym objawionym awatarem!

koszal
25-04-2017 00:08
Hurrra! Jestem w pierwszej trójce! Smile

czegoj
24-04-2017 23:50
Frater_Terry masz mozliwośc oceny - kiepskie. Nie mogłem znaleźć ciekawszej ikonki.

Suriel
24-04-2017 23:32
Oki doki. Jestem ciekaw co zrobicie u Reinharddta.

8art
24-04-2017 23:30
Bede pisal jutro

dretch
24-04-2017 23:13
Będę pisał jutro!

Suriel
24-04-2017 23:10
Jeszcze raz gratuluję wszystkim.

mastug
24-04-2017 22:51
Brawo Deliad piwko Podziękowania dla Koszala i Czegoja piwko

Keth
24-04-2017 22:07
Gratulacje dla Deliada piwko

Suriel
24-04-2017 21:29
Jest ogłoszenie o wynikach konkursu KC, jakby kogoś interesowało...

czegoj
24-04-2017 20:49
TatTvamAsi mi też się tak robi ale tylko w miejscach gdzie są na forum wklejone filmy z youtuba, gdzieś w sieci przeczytałem, że to kwestia aktualizacji flesha.

NickPage
Najczęściej oglądane
deliad[4429]
czegoj[2917]
8art[1969]
koszal[1773]
Treant[1584]

Ostatnia aktualizacja
Sigil
Suriel
deliad
8art
dretch

Wszystkie NickPage
Rzuć kostką