Nauka i Rzucanie Czarów Autorytatywnych
Jeżeli postać posiada minimum 50 Inteligencji i przeszła odpowiednie przeszkolenie w rzucaniu czarów, to na każde 10 punktów Mądrości, potrafi doskonale wyuczyć się na pamięć (zapamiętać formułę) 1 KRĘGU Magii Czaru (który wcześniej pojęła), przy czym np. jeżeli zapamiętuje czar z 3 KRĘGU Magii, to wymaga to użycia 30 punktów Mądrości. Czar tak wyuczony (nauka trwa 2 dni na każdy krąg magii) nazywany jest czarem AUTORYTATYWNYM i postać jest go w stanie rzucać nawet co rundę, o ile oczywiście Opóźnienie czaru, Potencjał Magiczny i Wytrzymałość na zmęczenie na to pozwalają.
Po wyczerpaniu poziomów wynikających z mądrości, nie można nauczyć się więcej czarów Autorytatywnych, niż ona umożliwia, chyba że posiada się wysoką inteligencję, która ilość tę modyfikuje. Na każde 50 Inteligencji powyżej wartości 50 (!) postać jest w stanie wyuczyć się dwukrotnie więcej poziomów czarów Autorytatywnych, niż by to wynikało z jej Mądrości. Rzucanie czaru Autorytatywnego trwa tyle ile wynosi opóźnienie czaru. Jest ono liczone w tzw. segmentach. Każdy segment opóźnienia zmniejsza o 10 SZ postaci rzucającej. Jeżeli opóźnienie SZ jest większe od całkowitej SZ postaci, oznacza to, że czar będzie rzucało się jeszcze i w następnej rundzie (itd.), gdyż nie mieszczące się w tej r. (względem SZ) opóźnienie przechodzi do następnej r. Oczywiście tyle samo będzie trzeba później odpocząć.
Uwaga! Nazwa czary Autorytatywne pochodzi stąd, że liczba i stopień zaawansowania (trudności) tych czarów w Gildiach świadczą o znaczeniu i autorytecie ich posiadaczy.
Rzucanie Czarów z Magicznych Pergaminów
Po udanym (procentowy rzut na UM – 10 % na każdy krąg magii) przeczytaniu czaru wpisanego na magiczny pergamin, natychmiast się go uaktywnia, jednakże formuła przestaje funkcjonować (jest jednorazowa). Jest to jedyny przypadek rzucenia czaru z kręgu jeszcze dla siebie niedostępnego, gdyż czar ten do tego celu został specjalnie przygotowany przez kompetentną osobę (która potrafi go rzucać). Rzucenie czaru z pergaminu trwa o 2 segmenty dłużej z powodu przygotowania pergaminu do odczytania lub jeszcze o 2, jeśli wyjmuje się go z tuby. Można to oczywiście pominąć, jeśli w poprzedniej rundzie się to uczyniło.
Uwaga! Jakiekolwiek zamoczenie pergaminu powoduje utracenie przezeń mocy magicznej (rozmagicznia go).
Rzucanie Czarów z Ksiąg
Postacie czarujące nie są w stanie przyswoić wszystkich czarów jako Autorytatywne, dlatego też szczególnie te, które nie muszą być zawsze dostępne, zapisują w księgach, aby móc je w dowolnym czasie odczytać (przypomnieć sobie) i w następnej chwili rzucić. Przypominanie takiego czaru (odczytywanie) trwa jednak długo. Przyjmuje się, że najczęściej trwa ono 1 rundę na każdy krąg trudności magii czaru. Tak odświeżony w umyśle czar należy natychmiast rzucić (to znaczy najpóźniej zacząć rzucać od następnej r. po ukończeniu przypominania). Wyjątkowo można zachować jego formułę w pamięci, dopóki postać się koncentruje (i nie porusza). Wszystkie inne ograniczenia np. z powodu opóźnienia należy rozpatrywać jak przy czarach autorytatywnych.
Kleryczne Rzucanie Czarów z Pamięci
Tylko klerycy (a więc Kapłani, Druidzi, Astrolodzy i Półbogowie) są w stanie przypominać sobie formuły znanych czarów bez pomocy ksiąg. Są w stanie to zrobić, jeżeli poprzez medytację i skupienie (często przeplatane z pieśniami modlitewnymi) poświęcą na przypomnienie sobie czaru minimum ponad 10 minut (600 rund) na każdy krąg trudności magii czaru (a więc na czar np. z 6 kręgu magii ponad godzinę). Tak odświeżony w umyśle czar należy natychmiast rzucić (tzn. najpóźniej zacząć rzucać od następnej r. po ukończeniu przypominania). Wyjątkowo można zachować jego formułę w pamięci, dopóki postać się koncentruje (i nie rusza). Wszystkie inne ograniczenia np. z powodu opóźnienia należy rozpatrywać jak przy czarach autorytatywnych.
Uwaga! Jakakolwiek dekoncentracja kleryka w trakcie tej medytacji automatycznie niweluje jej efekt, sprawiając, że należy zacząć od nowa.
02. Warunki Rzucania Czarów
04. Krytyczne przypadki rzucenia czarów
